Harajuku

Harajuku tek bir estetik değil, bir moda ekosistemidir. Gotik Lolita, Decora, Fairy Kei, Gyaru ve Visual Kei gibi akımları kapsar. Bu tarzlar DIY felsefesi ve uç stil anlayışında birleşir. Ana akım Japon muhafazakarlığını reddederler. Kökleri savaş sonrası Amerikan işgaline dayanır. Batı pop kültürü Japonya’ya bu dönemde girdi. Harajuku gençliği Batı modasını kendi kurallarıyla yorumladı. 1997 yılında Shoichi Aoki bu akımı FRUiTS dergisi için fotoğraflamaya başladı. Belgeleme süreci katılımcılara ortak bir görsel kayıt sundu. 2004 yılında Gwen Stefani bu kültürü dünyaya tanıttı. Bu durum oryantalizm ve kültürel mal etme tartışmalarına yol açtı. Harajuku toplumsal uyumun öncelendiği bir toplumda fiziksel bir özgürlük alanıdır. Moda burada bir performans işlevi görür. Kamusal alan podyuma dönüşür.

• Silüet

  • petticoat destekli çan etekler (Gotik Lolita)
  • vücuda oturan korsajlar
  • kabarık kollar
  • yüksek yakalar
  • onlarca plastik saç tokası (Decora)
  • çok katmanlı giyim
  • üst üste takılmış aksesuarlar
  • oversize kazaklar (Fairy Kei)
  • A kesim etekler
  • platform sneakerlar
  • cinsiyetten bağımsız ağır makyaj (Visual Kei)
  • kabartılmış saçlar
  • dramatik stil

• Materyaller

  • dantel
  • fiyonklar
  • kurdeleler
  • fırfırlar
  • ucuz plastik aksesuarlar
  • lisanslı karakter ürünleri
  • DIY müdahaleler
  • deri
  • zincirler

• Yapı

  • DIY felsefesi
  • uç stil anlayışı
  • görünür emek
  • titiz koordinasyon

• Renkler

  • siyah ve beyaz (Gotik Lolita)
  • neon renkler (Decora)
  • gökkuşağı kombinasyonları
  • pasteller (Fairy Kei: lavanta, nane yeşili, bebek pembesi, toz mavi)

• Ayakkabı

  • platform ayakkabılar (Mary Jane veya botlar)
  • platform sneakerlar
  • platform botlar

Beden Harajuku’da inşa edilecek bir ham maddedir. Peruklar, renkli lensler ve ağır makyaj bedeni tamamen dönüştürür. Giyinmek kendini ifade etmekten ziyade bilinçli bir karakter inşasıdır. Cinsiyet temsili her alt kültüre göre değişir. Lolita ve Fairy Kei cinsellikten uzak bir çocuksu estetik benimser. Mahremiyet her ikisi için de merkezdedir. Etekler genellikle diz boyu veya daha uzundur. Visual Kei cinsiyet ikiliğini yıkar. Kabuki geleneği ve glam rock öğelerini harmanlar. Kimlik her sabah yeniden kurgulanan ve ertesi gün tekrar inşa edilen bir olgudur.

1. 01

   FRUiTS dergisi1997-2017

   Shoichi Aoki’nin 1997-2017 yılları arasında yayınladığı sokak fotoğrafçılığı dergisidir. Harajuku modasını yirmi yıl boyunca belgeledi. Sahnenin görsel arşivini oluşturdu ve küresel kitlelere tanıttı.

2. 02

   Kyary Pamyu Pamyu2011

   2011 tarihli PONPONPON klibiyle Decora ve kawaii estetiğini milyonlara ulaştırdı. Harajuku stilinin Japonya sınırlarını aşan bir pop kültürü öğesi olabileceğini kanıtladı.

3. 03

   Gwen Stefani’nin Harajuku Kızları2004-2006

   Stefani bu dönemde dört Japon dansçıyı canlı aksesuar olarak kullandı. Proje oryantalist bir yaklaşım olduğu gerekçesiyle eleştirildi. Batı pop kültürünün alt kültürleri basitleştirmesine dair önemli bir vaka haline geldi.

4. 04

   Nana (manga/anime)2000-2009

   Ai Yazawa’nın serisi punk ve Visual Kei modasını bir nesil için arzu nesnesi yaptı. Harajuku sokak kültürü ile ana akım medya arasında köprü kurdu.

• 1945-1960’lar

  Amerikan işgali Batı pop kültürünü Japonya’ya getirdi. Harajuku bölgesindeki gençler Batı kıyafetlerini kendi kurallarıyla yorumlamaya başladı. Bu deneyler taklitten uzaklaşıp yerel bir kimlik kazandı.

• 1970’ler

  Takeshita Caddesi’nde butikler açıldı. Takenoko-zoku dansçıları Yoyogi Parkı’nda el yapımı kostümlerle toplandı. Kamusal alanın bir performans alanı olarak kullanılması bu dönemde gelenekselleşti.

• 1980’ler

  X Japan gibi gruplarla Visual Kei yükselişe geçti. Tiyatral öğeler Japon estetiğiyle birleşti. Alt kültürler çeşitlenmeye ve yeni kollar oluşturmaya başladı.

• 1990’lar

  FRUiTS dergisi 1997’de yayına başladı ve geçici sokak modasını kayda geçirdi. Gotik Lolita belirgin bir yapı kazandı. Harajuku bölgesi hem katılımcılar hem de izleyiciler için bir hac merkezine dönüştü.

• 2000-2010

  Küresel görünürlük zirveye ulaştı. Decora ve Fairy Kei bağımsız alt kültürler olarak tanımlandı. Gwen Stefani ile başlayan süreç sokak estetiğinin mülkiyeti üzerine tartışmaları tetikledi.

• 2010’lar-günümüz

  Akıllı telefonlar fiziksel buluşma ritüellerinin yerini aldı. Kimlik performansı dijital dünyaya taşındı. Hızlı moda markaları bu görünümleri kopyalayarak görsel öğeleri alt kültür bağlamından kopardı.

• 2020’ler

  TikTok üzerinde Harajuku nostaljisi başladı. İsim coğrafi kökeninden koparak genel bir stil etiketi haline geldi. Dijital canlanmalar yaşansa da fiziksel bölgeyle olan bağ zayıflamaya devam etti.

1. 01Aoki, Shoichi. FRUiTS. Phaidon Press, 2001.