სარტორიული

განმარტება

სარტორიული სტილი თერძის ხელოვნებას ეფუძნება. აქცენტი კვეთაზე, შიდა კონსტრუქციასა და ფინალურ დეტალებზე კეთდება. ბრენდის ლოგო ან პრინტი მეორეხარისხოვანია. სიტყვა ლათინური „sartor“-იდან მოდის და მკერავს ნიშნავს. სამოსი ტექნიკური პარამეტრებით ფასდება. პიჯაკის ხარისხს ლაპელის ფორმა და სახელოს კუთხე განსაზღვრავს. შარვლის ღირებულება მის ვარდნასა და სიგრძეში ჩანს. პერანგს საყელოს ფორმითა და ქსოვილის წონით აფასებენ. ეს ტრადიცია ორ ძირითად სკოლას ეყრდნობა. ბრიტანული სკოლა ლონდონში, სევილ როუზე ჩამოყალიბდა. ის მკაცრი სტრუქტურითა და ფორმით გამოირჩევა. ნეაპოლური სკოლა უფრო მსუბუქია. ის ნაკლებ დათბუნებასა და რბილ კონსტრუქციას იყენებს. თანამედროვე სარტორიული სტილი ორივე მიმართულებას ითავსებს. ამ კულტურის გარშემო გლობალური საზოგადოებაა შეკრებილი. ისინი ისეთ გამოცემებს კითხულობენ, როგორიცაა The Rake და Permanent Style. მათი შეხვედრის ადგილი ფლორენციაში Pitti Uomo-ს გამოფენაა. აქ დეტალებს ტექნიკური სიზუსტით განიხილავენ.

ვიზუალური გრამატიკა

  • სილუეტი

    • პიჯაკი შეიძლება იყოს ერთბორტიანი ან ორბორტიანი.
    • მხრის ხაზი ხშირად მკაფიოა ან ბუნებრივი.
    • წელი გამოკვეთილია და სილუეტს სრულყოფს.
    • შარვალს კლასიკური ხაზი და მაღალი წელი აქვს.
    • ჟილეტი სამეულის ნაწილია ან დამოუკიდებელი ელემენტი.
    • პერანგს მყარი და მკაფიო ფორმის საყელო სჭირდება.
    • ზამთარში კლასიკური პალტო აუცილებელია.
  • მასალები

    • შალის ქსოვილი ხარისხის მიხედვით იყოფა.
    • ფლანელი შემოდგომისა და ზამთრისთვისაა.
    • ტვიდი სპორტულ პიჯაკებსა და სოფლის სტილს უხდება.
    • პერანგისთვის საუკეთესო ბამბის ქსოვილები გამოიყენება.
    • სელი ზაფხულის სამოსისთვის საუკეთესოა.
    • აბრეშუმი ჰალსტუხებისა და ცხვირსახოცებისთვისაა განკუთვნილი.
    • კაშმირი ტრიკოტაჟსა და შარფებში გვხვდება.
    • ფეხსაცმელი და ქამარი მხოლოდ ნატურალური ტყავისგან მზადდება.
  • კონსტრუქცია

    • სრული კანვასი პიჯაკის ფორმას ინარჩუნებს.
    • ნახევარი კანვასი კონსტრუქციას სიმსუბუქეს მატებს.
    • ნაკერები ლაპელზე ხშირად ხელითაა შესრულებული.
    • ღილის ჭრილები და სახელოები ხელით მუშავდება.
    • ლაპელის ფორმა ბუნებრივია და არა დაუთოებული.
    • ნახატი ნაკერებთან ზუსტად უნდა ემთხვეოდეს.
    • შიდა სარჩული სუფთად და აკურატულადაა შესრულებული.
  • ფერები

    • ძირითადი ფერები მუქი ლურჯი და ნაცრისფერია.
    • ნაცრისფერი ფლანელი გარდერობის საფუძველია.
    • ყავისფერი და თამბაქოსფერი სპორტულ პიჯაკებს უხდება.
    • თეთრი და ცისფერი პერანგის კლასიკაა.
    • აქცენტებისთვის ბორდოსფერი ან მწვანე გამოიყენება.
    • ბუნებრივი ტონები ყოველდღიურ სტილში ჭარბობს.
  • ფეხსაცმელი

    • ოქსფორდები ყველაზე ოფიციალური არჩევანია.
    • დერბი შედარებით თავისუფალი სტილია.
    • მონკები ღვედებით გამოირჩევა.
    • ლოფერები კომფორტული და კლასიკურია.
    • ჩელსის ჩექმები ზამთრისთვისაა.
    • ხარისხიანი ფეხსაცმელი ყოველთვის ტყავის ძირით მზადდება.

სხეულის ლოგიკა

სამოსი სხეულის ფორმას უნდა ერგებოდეს. პიჯაკის კონსტრუქცია პროპორციებს აუმჯობესებს. ის მხრებს აფართოებს და წელს აწვრილებს. მიზანი სხეულის საუკეთესო ვერსიის ჩვენებაა. კარგად მორგებული პიჯაკი სხეულის ხაზებს იმეორებს. შარვლის სიგრძე და სიგანე ფეხსაცმელზეა დამოკიდებული. პერანგის საყელო სახის ფორმის მიხედვით ირჩევა.

ნიმუშები

  1. 01

    ბო ბრამელი1790-1810-იანები

    მან მამაკაცის თანამედროვე ჩაცმის სტილი შექმნა. მან სამკაულები და პარიკები ხარისხიანი ქსოვილითა და იდეალური მორგებით შეცვალა.

  2. 02

    სევილ როუს ატელიეები1840-დღემდე

    ლონდონის ეს ქუჩა ბრიტანული სტილის ცენტრია. აქ თითოეულ კოსტიუმზე ათეულობით საათს ხელით მუშაობენ.

  3. 03

    ვინჩენცო ატოლინი1930-იანები

    მან ნეაპოლური პიჯაკი შექმნა. ის მსუბუქია და მხარზე ბალიშები არ აქვს.

  4. 04

    Pitti Uomo2008-2016

    ფლორენციის ეს გამოფენა სტილის მთავარი სცენაა. აქ სარტორიული კულტურა მასობრივი და პოპულარული გახდა.

  5. 05

    ნაცრისფერი ფლანელის კოსტიუმი

    ეს ყველაზე პრაქტიკული სამოსია. ის ნებისმიერ გარემოს და სეზონს უხდება.

ქრონოლოგია

  • 1790-1810-იანები

    ბო ბრამელი სტილის ახალ სტანდარტებს აწესებს. აქცენტი ხარისხსა და მორგებაზე გადადის.

  • 1840-1900-იანები

    სევილ როუზე პირველი დიდი ატელიეები იხსნება. ყალიბდება ინდივიდუალური შეკვეთის ტრადიცია.

  • 1930-იანები

    ნეაპოლში მსუბუქი პიჯაკის ტრადიცია იწყება. კონსტრუქცია უფრო რბილი ხდება.

  • 1945-1960-იანები

    იტალიური ბრენდები მსოფლიო ბაზარზე გადიან. ხარისხიანი მზა სამოსი უფრო ხელმისაწვდომი ხდება.

  • 1960-1990-იანები

    ხარისხიანი ქსოვილების წარმოება იხვეწება. ინერგება შალის ხარისხის შეფასების ახალი სისტემა.

  • 2000-იანები

    ინტერნეტით სტილის შესახებ ცოდნა ვრცელდება. ჩნდება სპეციალიზებული ბლოგები და ფორუმები.

  • 2010-2016

    სოციალური ქსელები სარტორიულ სტილს პოპულარულს ხდიან. Pitti Uomo სტილის მთავარი ორიენტირი ხდება.

  • 2017-დღემდე

    ყურადღება ხარისხსა და ინდივიდუალურ მიდგომაზე გადადის. ხელმისაწვდომი ხდება პერსონალური შეკვეთის სერვისები.

წყაროები

  1. 01Flusser, Alan. Dressing the Man. HarperCollins, 2002.
  2. 02Sherwood, James. Savile Row. Thames & Hudson, 2010.
  3. 03Crompton, Simon. The Anatomy of Style. Permanent Style, 2019.
  4. 04Kelly, Ian. Beau Brummell. Free Press, 2006.
  5. 05Hollander, Anne. Sex and Suits. Kodansha International, 1994.
ლუქი
ლუქი
ლუქი
ლუქი
ლუქი
ლუქი
ლუქი
ლუქი
ლუქი
ლუქი
ლუქი
ლუქი