რასა

რასა სანსკრიტზე არსს, წვენს ან გემოს ნიშნავს. ეს არის ინდური ესთეტიკის თეორია, რომელიც ნატიაშასტრაშია ჩამოყალიბებული. მოდაში რასა სამოსს ემოციური კომუნიკაციის საშუალებად აქცევს. სამოსს ირჩევენ არა ტრენდების, არამედ კონკრეტული განწყობის შესაქმნელად. თეორია ცხრა რასას გამოყოფს: სიყვარულს, სიხარულს, თანაგრძნობას, რისხვას, გმირობას, შიშს, ზიზღს, საოცრებასა და მშვიდობას. ფერი, ტექსტილი და დრაპირება ემოციური ეფექტით ფასდება. წითელი აბრეშუმი ოქროს ძაფით სიყვარულს გამოხატავს. თეთრი ხადი მშვიდობასა და თავშეკავებას ასხივებს. სამოსი ათასწლოვანი ტექსტილის ტრადიციის გამტარია. ეს მოიცავს ვარანასის აბრეშუმს, ზარდოზის ქარგვასა და ხელით ნაბეჭდ ქსოვილებს.

• სილუეტი

  • დრაპირებული კონსტრუქციები, სადაც ფორმა ქსოვილის დაჭრის გარეშე იქმნება
  • სარის დახვევის რეგიონული სტილები
  • ლეჰენგა, ჩოლი და დუპატა როგორც სამნაწილიანი სისტემა
  • სალვარ კამიზი: ტუნიკა, შარვალი და მოსახვევი
  • ანარკალი: გრძელი და გაშლილი ტუნიკა
  • შერვანი: მაღალსაყელოიანი სტრუქტურირებული პალტო
  • ასიმეტრიული დრაპირება და ცალ მხარზე გადაკეცილი ფორმები

• მასალები

  • აბრეშუმის ბროკეტი ოქროსა და ვერცხლის ძაფით
  • ველური აბრეშუმი ბუნებრივი ფერებით
  • ხელით ნაქსოვი ბამბა (ხადი, მუსლინი)
  • შიფონი და ჟორჟეტი მსუბუქი დრაპირებისთვის
  • ხავერდი მძიმე ქარგვის საფუძვლად
  • ორნამენტირებული ტექსტილი: ზარდოზი, ჩიკანკარი და კანტა
  • ხელით ნაბეჭდი ქსოვილები ბუნებრივი საღებავებით
  • ბანდჰანი: კვანძოვანი შეღებვის ტექნიკა

• კონსტრუქცია

  • დრაპირება როგორც კონსტრუქცია ნაკერების გარეშე
  • რეგიონული ხელით ქარგვის ტრადიციები
  • ხელით ქსოვა ტრადიციულ დაზგებზე
  • ზარი: ქსოვილში ჩატანებული ლითონის ძაფი
  • ორნამენტების დატანა ხელით ნაკვეთი ხის ყალიბებით
  • სარკეებით გაფორმება (შიშა)
  • ოქროსფერი ლენტების აპლიკაცია (გოტა პატი)

• ფერები

  • წითელი: სიყვარული და საქორწინო რიტუალი
  • ოქროსფერი: კეთილდღეობა და დღესასწაული
  • მწვანე: ნაყოფიერება და ბუნება
  • ნარინჯისფერი: სიმამაცე და სულიერება
  • თეთრი: მშვიდობა და უბრალოება
  • მუქი ლურჯი: ღვთაებრიობა და ინდიგო
  • ძვირფასი ქვების ტონები ფორმალური შემთხვევებისთვის
  • პასტელური ფერები თანამედროვე ინტერპრეტაციებში

• ფეხსაცმელი

  • კოლჰაპური ჩაპალები: ხელით დამუშავებული ტყავის სანდლები
  • მოჯარი: მოქარგული ტყავის ფეხსაცმელი
  • პადუკა: ტრადიციული ხის სანდლები
  • მოქარგული მაღალქუსლიანი სანდლები

რასას ჩარჩოში სხეული ემოციური კომუნიკაციის ჭურჭელია. ის არ არის ვიზუალური შეფასების ობიექტი. ეს ლოგიკა ნატიაშასტრადან მოდის. შემსრულებლის სხეული ჟესტითა და სამოსით გადასცემს ემოციას. ყოველდღიურ ცხოვრებაში სხეული ფასდება იმით, თუ რამდენად ეფექტურად ატარებს სამოსის მუხტს. მძიმე ბანარასის სარის მყარი დგომა სჭირდება. ჰაეროვანი დუპატა მოძრაობას მოითხოვს. სხეულის ამოცანაა მოძრაობით გაააქტიუროს ქსოვილის თვისებები.

1. 01

   Sabyasachi-ს საქორწინო კოლექციები1999-დღემდე

   რასას თეორიის ყველაზე ცნობილი თანამედროვე გამოხატულება. საბიასაჩი ფერით და ქარგვით ქმნის სპეციფიკურ ემოციურ მდგომარეობებს.

2. 02

   ხადის მოძრაობა1920-1940-იანები

   განდიმ ხელით ნაქსოვი ბამბა პოლიტიკურ სიმბოლოდ აქცია. ტექსტილის არჩევანს მორალური და ემოციური წონა მიენიჭა.

3. 03

   Rahul Mishra პარიზის მაღალი მოდის კვირეულზე2020

   პირველი ინდოელი დიზაინერი მაღალ მოდაში. მან აჩვენა, რომ ინდურ ხელოსნობას გლობალურ მოდაში უმაღლესი ადგილის დაკავება შეუძლია.

4. 04

   წვიმების სეზონის ქორწილი (მირა ნაირის ფილმი)2001

   ფილმმა აჩვენა, როგორ მუშაობს რასა ინდურ ყოველდღიურობაში. სამოსის ფერი და ორნამენტი მაქსიმალურ ემოციურ ინტენსივობას აღწევს.

5. 05

   Raw Mango (Sanjay Garg)2008-დღემდე

   ბრენდი, რომელმაც ტრადიციული ქსოვა თანამედროვე მოდაში დააბრუნა. მან დაამტკიცა, რომ ძველი ტექნიკა კომერციულად სიცოცხლისუნარიანია.

6. 06

   მუღალის მინიატურებიXVI-XVIII საუკუნეები

   ტექსტილის გამოყენების ისტორიული ჩანაწერები. ეს მინიატურები ინდური სამოსის კულტურის მთავარი ვიზუალური არქივია.

• ძვ.წ. 200 - ახ.წ. 200

  ნატიაშასტრას შექმნა. ჩამოყალიბდა რასების სისტემა. განისაზღვრა კავშირი თეატრალურ კოსტიუმსა და ემოციას შორის.

• 1526-1857

  მუღალთა იმპერიამ ტექსტილის წარმოება შეცვალა. ზარდოზის ქარგვა და ბანარასის ბროკეტი ტექნიკურ პიკს აღწევს.

• 1757-1947

  ბრიტანული კოლონიური პოლიტიკა ინდურ ტექსტილს ანადგურებს. ინდოეთის წილი მსოფლიო წარმოებაში მკვეთრად მცირდება.

• 1905-1947

  სვადეშის მოძრაობა და ხადის კამპანია. სამოსი პოლიტიკური წინააღმდეგობის ფორმად იქცევა. ხელით ქსოვა სავალდებულო ხდება.

• 1947-1990-იანები

  დამოუკიდებელი ინდოეთი ხელოსნობას მხარს უჭერს. რიტუ კუმარი ტრადიციული ტექნიკის აღორძინებას იწყებს.

• 1990-იანებიდან დღემდე

  ინდური მოდის ინდუსტრიის ჩამოყალიბება. დიზაინერები რასას ჩარჩოს გლობალურ სისტემასთან აერთიანებენ.

1. 01Bharata Muni. Natyashastra. Translated by Manomohan Ghosh, 1951.
2. 02Gillow, John, and Nicholas Barnard. Indian Textiles. Thames & Hudson, 2008.
3. 03Crill, Rosemary. The Fabric of India. V&A Publishing, 2015.
4. 04Tarlo, Emma. Clothing Matters, Dress and Identity in India. 1996.