Definicja

Boho to estetyka oparta na luźnych sylwetkach i włóknach naturalnych. Eksponuje rękodzieło. Sygnalizuje tożsamość artystyczną i anty-mieszczańską. Termin wywodzi się od słowa bohema. W XIX-wiecznej Francji określano tak niekonwencjonalnych twórców żyjących poza normami. Sceny z życia cyganerii Henriego Murgera nadały temu stylowi formę literacką. Ruch hipisowski lat 60. dodał do szafy wzory indyjskie i afgańskie hafty. Festiwal Woodstock w 1969 roku spopularyzował tę sylwetkę. W połowie lat 2000. Sienna Miller na Glastonbury zapoczątkowała erę boho-chic. Marki takie jak Free People zmieniły ten styl w kategorię lifestylową. Kluczowe elementy to haftowane bluzki chłopskie i spódnice maxi. Szydełkowe warstwy i zamsz uzupełniają całość. Dominują kolory ziemi i naturalne tkaniny.

Logika ciała

Boho rezygnuje ze sztywnej konstrukcji. Brak tu gorsetów i taliowania. Ubrania spływają z ramion lub luźno się drapują. Sylwetka stawia ruch ponad zdefiniowaną formę. Kobiecość wyraża się przez miękkość tkanin i gęstość ozdób. Hafty i frędzle zastępują tradycyjne cięcia. Włosy pozostają naturalne lub długie. Makijaż jest minimalistyczny lub skupiony na oczach. Całość komunikuje swobodę i świadomy wybór każdego elementu.

Wzorce

• Sienna Miller na GlastonburyPołowa lat 2000.Kamizelki noszone na lejące spódnice i znoszone botki stały się wzorcem boho-chic. Zdjęcia Miller z festiwalu stworzyły szablon powielany na całym świecie.
• Kate Moss2007Łączyła vintage futra z wąskimi dżinsami i festiwalowymi butami. Pokazała, że boho działa niezależnie od ceny, mieszając znaleziska z targu z luksusem.
• Garderoba sceniczna Stevie NicksButy na platformie, szale i warstwowe tkaniny stały się częścią legendy Fleetwood Mac. Nicks zdefiniowała wiele trwałych elementów tej sylwetki.
• Almost Famous (U progu sławy)2000Postać Penny Lane w futrzanych płaszczach i sukienkach vintage przełożyła styl lat 70. na język współczesnego kina. Film odnowił zainteresowanie tą estetyką.
• Talitha Getty w Marrakeszu1969Zdjęcie Getty w białym kaftanie na dachu w Marrakeszu to jedna z najważniejszych ikon boho. Zapowiedziała późniejsze dyskusje o inspiracjach orientalnych.

Oś czasu

• Lata 1830–1850Słowo bohema pojawia się w Paryżu. Opisuje ubogich artystów z Dzielnicy Łacińskiej. Sceny z życia cyganerii Henriego Murgera tworzą literacki wzorzec stylu.
• Lata 1860–1900Bohema rozprzestrzenia się w Europie i USA. Prerafaelici odrzucają ubiór epoki przemysłowej. Wybierają luźne, średniowieczne kroje jako manifest artystyczny.
• Lata 50. XX wiekuBeatnicy ożywiają ducha bohemy w Greenwich Village. Czarne golfy, berety i sandały stają się markerami przynależności do kontrkultury.
• Lata 60. i początek lat 70.Hipisi przejmują boho i dodają globalne tkaniny. Woodstock w 1969 roku czyni ten wygląd kultowym. Estetyka osiąga szczyt popularności.
• Lata 70.Boho trafia do głównego nurtu. Yves Saint Laurent projektuje kolekcje ludowe. Przemysł modowy wchłania kontrkulturowe sylwetki.
• Koniec lat 90. i początek 2000.Powraca nostalgia za latami 70. Festiwale takie jak Glastonbury stają się nowymi polami dla stylu neo-boho.
• Lata 2004–2008Boho-chic osiąga szczyt komercyjny. Prasa modowa tworzy ten termin. Haftowane tuniki i torebki z frędzlami trafiają do każdej sieciówki.
• Od 2010 do dziśBoho pozostaje stylem festiwalowym i wakacyjnym. Rośnie krytyka dotycząca zapożyczeń kulturowych. Styl promują marki takie jak Free People czy Zimmermann.

Źródła

• Ash, Juliet and Elizabeth Wilson, eds. Chic Thrills: A Fashion Reader. University of California Press, 1993.
• Breward, Christopher. Fashion. Oxford University Press, 2003.
• Murger, Henri. Scenes de la vie de boheme. 1851.
• Wilson, Elizabeth. Adorned in Dreams: Fashion and Modernity. Rutgers University Press, 1985.