Definisi

Gaya Parisian ialah sistem berpakaian yang berpaksikan kawalan diri, pengulangan, dan kualiti bahan. Ia dikaitkan dengan kota Paris dan tersebar secara global melalui media fesyen serta fotografi jalanan. Almari ini dibina daripada putaran asas yang terhad. Blazer berpotongan kemas, baju berbelang Breton, seluar lurus, dan kot berkualiti menjadi tunjang. Palet warna dikawal rapi antara biru kelasi, hitam, putih, camel, dan kelabu. Apa yang tidak dipakai sama penting dengan apa yang dipilih. Estetika ini mempunyai akar sejarah dalam simplifikasi pakaian wanita oleh Coco Chanel pada 1910-an. Yves Saint Laurent memperkenalkan kod jahitan maskulin untuk wanita pada 1960-an. Tradisi borjuis Perancis menganggap usaha yang jelas kelihatan sebagai kegagalan cita rasa. Jenama kontemporari seperti A.P.C., Sandro, Maje, Sezane, dan Isabel Marant menterjemah formula ini kepada pakaian sedia pakai. Tokoh seperti Jeanne Damas dan Ines de la Fressange mengukuhkan arketip ini untuk khalayak antarabangsa melalui buku gaya dan media sosial.

Logik Badan

Tubuh dipersembahkan dengan proporsi semula jadi. Ia tidak dibentuk, diukir, atau disembunyikan secara berlebihan. Potongan mengikut garis tubuh sedia ada. Bahu terletak pada titik asal. Pinggang diakui tetapi tidak dijerut. Keliman berakhir mengikut logik proporsi tubuh. Dandanan rambut dan diri mengikut logik yang sama. Rambut beralun atau sanggul rendah menjadi gaya utama. Solekan biasanya minimal dengan satu titik tumpuan, selalunya gincu merah. Kesan bersahaja ini dibina melalui pilihan yang sengaja untuk kelihatan tidak berlebihan.

Contoh

• Gaun hitam ringkas (LBD) Coco Chanel1926Digambarkan dalam American Vogue pada Oktober 1926 sebagai Chanel Ford. Gaun crepe hitam pendek ini menetapkan hitam sebagai warna harian wanita. Ia membentuk prinsip keanggunan ringkas yang mendasari keseluruhan estetika ini.
• Yves Saint Laurent, Le Smoking1966Sut tuksedo wanita ini memperkenalkan kod jahitan maskulin ke dalam almari wanita. Foto Helmut Newton pada 1975 untuk French Vogue merakam wanita berbaju Le Smoking di jalanan Paris. Ia menjadi imej penentu kuasa androgini Parisian.
• Brigitte Bardot dalam kasut balet Repetto1950-anPenggunaan kasut Repetto Cendrillon oleh Bardot di luar skrin menghubungkan kasut balet dengan kewanitaan Perancis yang kasual. Ia menetapkan kasut sebagai elemen kunci almari Parisian.
• Jane Birkin dan beg Hermes Birkin1984Pengerusi Hermes, Jean-Louis Dumas, mereka beg ini selepas duduk di sebelah Birkin dalam penerbangan. Beg tangan ini menjadi aksesori mewah paling dikenali di dunia. Ia adalah simbol penggunaan borjuis Parisian.
• Ines de la Fressange, Parisian Chic2010Panduan gaya bekas model Chanel ini mengkodifikasikan almari Parisian untuk khalayak antarabangsa. Ia menyenaraikan jenama khusus, cadangan pakaian, dan alamat penting di Paris.
• Jeanne Damas dan Rouje2016Damas melancarkan Rouje sebagai jenama terus kepada pelanggan. Ia menjual templat almari Perancis kepada pelanggan antarabangsa. Jenama ini melambangkan penyatuan gaya peribadi dan produk komersial.

Garis Masa

• 1910-an hingga 1930-anCoco Chanel membuka kedai pertamanya pada 1910. Beliau memperkenalkan knit jersey, jaket kardigan ringkas, dan skirt potongan lurus. Pakaian ini menggantikan siluet korset zaman Belle Epoque. Pada 1926, American Vogue menerbitkan gaun hitam ringkasnya. Chanel mengangkat belang Breton daripada pakaian Tentera Laut Perancis sebagai pakaian harian yang kasual.
• 1940-an hingga 1950-anNew Look oleh Dior pada 1947 mengukuhkan semula autoriti fesyen Paris dengan kewanitaan berstruktur. Chanel membuka semula rumah fesyennya pada 1954. Jaket tanpa kolar dengan kemasan renda menjadi pakaian tetap golongan borjuis Perancis. Brigitte Bardot mempopularkan kasut balet Repetto.
• 1960-an hingga 1970-anYves Saint Laurent memperkenalkan Le Smoking pada 1966. Beliau melancarkan barisan sedia pakai Rive Gauche. Ini menjadikan jahitan Parisian boleh diakses di luar pelanggan haute couture. Francoise Hardy dan Jane Birkin muncul sebagai ikon gaya yang menggabungkan kesederhanaan dengan elemen bohemia.
• 1980-an hingga 1990-anInes de la Fressange menjadi inspirasi Chanel di bawah Karl Lagerfeld pada 1983. Jean Touitou mengasaskan A.P.C. pada 1987. Beliau memperkenalkan denim minimal dan pakaian asas tanpa jenama. Sandro dan Isabel Marant meluaskan pasaran jahitan Perancis yang mampu milik.
• 2000-an hingga 2010-anBlog fesyen dan buku gaya mengkodifikasikan estetika ini untuk khalayak global. Ines de la Fressange menerbitkan Parisian Chic pada 2010. Sezane membina perniagaan terus kepada pelanggan berdasarkan formula almari Parisian pada 2013.
• 2010-an hingga kiniTokoh media sosial seperti Jeanne Damas dan jenama seperti Rouje mengkomersialkan arketip gadis Perancis secara besar-besaran. Label ini menerima kritikan kerana memadam kepelbagaian dalam fesyen Perancis. Pengaruh global estetika ini kekal melalui pemasaran jenama dan media fesyen digital.

Rujukan

• De la Fressange, Ines, and Sophie Gachet. Parisian Chic, A Style Guide. Flammarion, 2010.
• De Maigret, Caroline, et al. How to Be Parisian Wherever You Are. Doubleday, 2014.
• Steele, Valerie. Paris Fashion, A Cultural History. Edisi semakan, Bloomsbury, 2017.
• Charles-Roux, Edmonde. Chanel, Her Life, Her World. Knopf, 1975.